Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/6856 K.2018/3830

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ceza Genel Kurulu'nun 02/03/2010 gün 2010/22-42 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 326/2. maddesi gereğince sanığa bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması zorunlu olup, bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yokluğunda duruşmaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın 3. derece kentsel arkeolojik sit alanı olarak belirlenen bölge içerisinde kalan taşınmazı ile ilgili eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, suç tarihine göre 6498 sayılı Kanun öncesi tescil işlemi kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediği ve taşınmazın tapu kaydında koruma kararına ilişkin şerh bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

3) Kabule göre de; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,