Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/686 K.2016/8522

Kişilerin huzur ve sükununu bozma, şantaj ve hakaret suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123/1 (üç defa), 107/2 (iki defa) ve 125/2. maddeleri uyarınca üç kez 1 yıl hapis, iki kez 1 yıl 6 ay hapis, iki kez 25.000,00 Türk Lirası adli para ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar anılan Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına dair Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2009 tarihli ve 2009/592 esas, 2009/772 sayılı kararının kanun yararına bozulması talebini içeren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2016 gün ve 44378 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/2. maddesinde yer alan "Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz." ve 3. fıkrasındaki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı,

kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ