Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7401 K.2018/5604

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır. Sanığın, “dur” ikazına rağmen koşarak polis merkezi amirliğine girmeye çalışması ve bunda ısrarcı olması şeklinde tarif edilen somut olayda, görevi yaptırmamak direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve polis memuruna karşı sanığın nasıl direndiği, kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, bu konuda ek savunma hakkı da verilmesine rağmen TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,