Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7508 K.2016/15859

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, önceki hükümde hakaret suçundan mağdur sayısınca iki kez 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bozma sonrası kurulan hükümde, TCK'nın 125/3-a, 43/2, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün olarak belirlenen hapis cezası ilk hükümdeki cezadan az olduğu halde CMUK'nın 326/son maddesi yanlış yorumlanıp, aleyhe bozma yasağının netice cezaya ilişkin olduğu gözetilmeden, sanığın hapis cezası 10 aya indirilmiş ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkındaki bu cezanın da adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/2 ve 58/3. maddelerine aykırı davranılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Ancak;

CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 18,80 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak Hazineye gelir yazılmasına karar verilmesi,

18/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesine göre, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,