Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7511 K.2018/4893

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer ve Üst Cumhuriyet Savcılarının sanık hakkında kurulan hükmü sanık lehine temyiz ettikleri anlaşılmakla dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamından, olay tarihinde sanığın kızının yaralanması nedeniyle Dörtyol Devlet Hastanesine sevkine karar verildiği, acil tıp teknisyeni olan mağdur ile sanığın önce hastanın Adana yerine Dörtyol'a nakledilmesi ve sonra da çıkış yapılmayarak bekletilmesi nedenleriyle aralarında yaşanan tartışma sonrasında sanığın mağduru darp ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre ise,

1) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kısa süreli hapis cezası yönünden TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesinin uygulanması,

3) Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren TCK'nın 129/1. maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,

4) Sanık hakkında hakaret suçundan tayin olunan 318 gün adli para cezası TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilirken 265 gün yerine hesap hatası yapılarak 238 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, neticeten 5.300 TL yerine 4.760 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

5) Sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125/1,3-a maddeleri uyarınca belirlenen cezadan TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılarak ceza belirlendiği halde artırım oranının hükme 1/4 olarak yazılması,

6) 03/10/2013 tarihli duruşmada talep eden sanık hakkında, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmemesi,

7) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,