Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7651 K.2017/2718

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın eyleminin, olay günü, akrabası olan temyiz dışı sanık ...'ün haber vermesi üzerine olay yerine gidip, özel güvenlik görevlisi olan katılanlara müdahale etmesi biçiminde kabul edilen eyleminde, görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak,

sanık ... hakkında eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre, MERNİS adresi bilinen en son adres kabul edilerek MERNİS adresine tebligat yapılması gerektiği ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için, açılan duruşmaya sanığı davet için çıkarılan tebligatın, adresten taşındığından bahisle iade edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan kanuni düzenlemeye uygun olarak MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebligat yapılıp duruşmaya geldiği takdirde savunma ve delillerinin tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan hüküm açıklanarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- a) Kabule göre de, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Ancak; CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde ve yasal zorunluluk olan hallerde cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir. Somut olayda, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında, hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

b- Sanığın, eylemini birden fazla görevliye yönelik olarak gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine rağmen TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

c- Uygulamaya esas alınan Kanun maddesinin 265/1 yerine 165/1. maddesi olarak gösterilmesi ve temel cezanın 6 ay yerine 6 yıl olarak yazılması suretiyle karışıklığa yol açılması,