Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7665 K.2017/2699

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkındaki 14.02.2006 tarihli ilk hükümde verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine karar verilerek 3.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, sanığın temyizi üzerine sair yönleri incelenmeksizin CMK’nın 231/5. maddesi değerlendirmesi yönünden bozulduğu, bozmaya uyan mahkemenin sanık hakkında 6 ay 20 gün hapis cezası verdiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdikten sonra sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığının anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesince aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle sanık hakkındaki açıklanan hükmün ilk verilen 3.000 TL adli para cezasına dair hükümden daha ağır olamayacağının gözetilmemesi,

2-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,