KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/7673 E., 2018/6369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede:
1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince belirlenmemesi hususunun sonuca etkili olmadığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince,
a-) Hakaret eyleminin haksız tahrik altında gerçekleştirildiği kabul edilerek TCK’nın 129. maddesi uygulanmasına karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK'nın 29. maddesinin tatbik edilip edilemeyeceğinin değerlendirilmemesi,
b-) Sanığın birden fazla görevliye karşı ve silah niteliğinde sayılan tahta iskemleyi fırlatmak suretiyle direnmesine rağmen TCK’nın 43/2 ve 265/4. maddelerinin uygulanmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/7673, K. 2018/6369, 30 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama