KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/8293 E., 2018/6660 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında, katılan Ömer Faruk Umdu'ya karşı yaralama eylemi nedeniyle açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-Mağdur ... Sefa Umdu'nun 24/12/2013 tarihli beyanında şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, hakaret eyleminin birden fazla kişiye karşı işlenmiş olduğu kabul edilerek TCK’nın 43. maddesinin uygulanması,
2-Hakaret suçundan kurulan hükümde sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi takdiri hafifletici neden olarak kabul edilerek TCK’nın 62. maddesi uygulanmasına karşın, yaralama suçunda TCK’nın 62. maddesi tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle çelişkiye yol açılması,
3-Hakaret suçunda uygulanan kanun maddesi, TCK'nın 125/1. maddesi yerine, aynı kanunun 86/2. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,
4-TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/8293, K. 2018/6660, 3 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama