Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/8574 K.2018/5672

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 232. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluşması için mağdura yönelik fiillerin süreklilik arz etmesi ve Kanunda düzenlenen yaralama, tehdit, hakaret gibi fiillerden farklılaşmasının gerektiği, her türlü kötü muamelenin bu suçun oluşmasını olanaklı kılmayacağı, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmama, çıplak gezdirme, sürekli alay etme, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakma gibi eylemlerin bu suça örnek olabileceği göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda, sanığın, pazar yerinde tartıştığı eşi mağdura bağırıp, pazar arabasını yere vurmak suretiyle kırması biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, yukarıda bahsi geçen ve yüklenen suçu oluşturabilecek eylemlerden olmadığı gibi, süreklilik de arz etmediğinin anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; cezanın belirlenmesi sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,