KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/9388 E., 2018/7349 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
A- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan sanık ..., katılan ... ve katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması,
2- İddianamede uygulanması talep edilmeden ve sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı da tanınmadan, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması ile fazla ceza tayini,
3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
4- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/9388, K. 2018/7349, 14 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama