Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9562 K.2018/6068

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Cumhuriyet Üniversitesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen tek hekim imzalı raporda, sanığın “hafif derecedeki zeka geriliği” nedeniyle TCK’nın 32/1. maddesi uyarınca cezai ehliyetinin bulunmadığı kabul edilerek akıl hastalarına ilişkin güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, sanığın yargılandığı başka bir dosyada, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 05.03.2007 tarihli raporda, cezai ehliyeti tam olmayan sanık hakkında, TCK’nın 32/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında, aynı rahatsızlık nedeniyle hakkında farklı raporlar düzenlenen sanığın,

suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, Adli Tıp Kurumu ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,