Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9710 K.2018/8824

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tayin edilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, şikayetçi olduğu kolluk görevlileri hakkında SEGBİS yolu ile savcıya verdiği ifadesinde söylediği “...ben dışarıya çıkınca onlarla görüşeceğim...” biçimindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesinde tanımlanan “sair tehdit” suçunu oluşturmasına rağmen, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,