KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/9864 E., 2016/15523 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi hususunun sonuca etkili olmadığı,
Hakaret eylemini birden fazla mağdura karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmiş olmasına karşın, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Ancak;
TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince belirlenen 365 gün adli para cezasında TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 304 gün yerine, 305 gün adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu cezanında günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanık hakkında 6100 TL biçiminde fazla ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/9864, K. 2016/15523, 5 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama