Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9870 K.2017/14002

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen davalarda yokluğunda verilen kararın vekiline tebliği gerektiğinden, 07/01/2015 tarihinde sanık asile yapılan gerekçeli karar tebliğinin hukuken geçerli bulunmadığından sanık müdafiinin öğrenme üzerine 15/01/2015 tarihindeki temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, başvurunun süresi, kararın nitelği ile suç tarihine göre ve temyiz süresinde olduğu kabul edilerek, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz isteğinin vekalet ücretine hasredildiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına CMK'nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5 madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmekle hükmün bu nedenle, BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca ''Beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlüke bulunan Avukatlık Asgarı Ücret Tarifesi'nin 2. Bölümüne göre (1500) TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine'' ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle tebliğnameye aykırı olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.