KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/9955 E., 2018/15579 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Bir kısım tanıkların, sanığın katılana hakaret ettiğini belirttiği, bir kısım tanıkların ise sanık tarafından hakaret niteliğinde söz söylendiğini duymadıklarını ifade etmeleri karşısında, beyanların yöntemince irdelenmesi ve hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışılması, sanığın yürüyüş korteji sırasında yanında bulunduğunu belirttiği ... ...’nin de tanık sıfatıyla dinlenmesi ve tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “ Sanığın adli sicil kaydına göre suç işleme hususundaki eğilimi dikkate alınarak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/9955, K. 2018/15579, 22 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama