Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1051 K.2019/3865

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların aşamalarda, mağdur ... tarafından kendilerine hakaret edildiğini belirtmeleri ve bu savunmalarını destekler nitelikteki tanık anlatımları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29, hakaret suçuna ilişkin olarak da aynı Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıkların hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki sözlerle ve hareketlerle birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından belirlenecek temel cezanın TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, ayrı ayrı iki kez cezalandırılmalarına karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

a- Adli sicil kaydına göre sabıka kaydı bulunmayan sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde özellikle sanığın sabıkalı geçmişi gerekçe gösterilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla tayini,

b- Sanıkların birlikte görevi yaptırmamak için direnmesine karşın TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,

c- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,