Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1138 K.2017/3481

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanıkla ilgili olarak, CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkânı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden; önceki hükümde uygulanmayan TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Temel ceza üzerinden TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırım, 62/1.maddesi uyarınca ise indirim yapılırken hesap hatası neticesinde, sonuç cezanın 6 ay 7 gün yerine 8 ay 10 gün olarak fazla belirlenmesi,

3- Sanığın birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle TCK’nın 265/3.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,