Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1180 K.2019/2921

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede;

1- Sanığın, “havanın yağışlı olması nedeniyle yol kenarında bekleyen kişiyi yardım amacıyla aracına aldığı” yönündeki savunması, bu savunmasının aracına aldığı Filistinli göçmen tarafından doğrulanması, diğer araçta ele geçirilen göçmenlerin ise bu göçmeni tanımadıklarını ifade etmeleri karşısında, göçmen kaçakçılığı suçunun manevi unsuru olan “fiilin doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddî bir yarar elde etme” maksadının somut olayda gerçekleştiğine ve sanığın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihinde yürürlükte olan 6008 sayılı Yasanın 6. maddesiyle değişik TCK'nın 79/1-son cümlesine göre, suç teşebbüs aşamasında kalsa dahi tamamlanmış gibi cezaya hükmedilmesi gerekirken sanığın cezasında teşebbüs nedeniyle indirime gidilmesi,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,