Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1221 K.2017/6286

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yerel Mahkemece verilen 06.12.2011 tarihli ilk mahkumiyet kararı ile direnme kararı verilen 26.09.2013 tarihli mahkumiyet kararındaki gerekçelerin birbirinden farklı olduğu, bu suretle yerel Mahkemece verilen 26.09.2013 tarihli hükmün direnme hükmü niteliğinde olmadığı, farklı gerekçelerle mahkumiyet hükmü kurulduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:

1-) Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi açısından yapılan incelemede; temyiz süresi yönünden halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısı tarafından dilekçenin karar tarihinden itibaren bir aylık süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-) Sanık ... müdafiinin temyiz istemine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında yargılamaya konu aynı eyleme ilişkin, 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa muhalefet suçundan görülmekte olan Beykoz (Kapatılan) 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/100 Esas numaralı dosyasının akıbeti incelendiğinde, aynı yerel Mahkemece 27.05.2010 tarihinde davanın reddi kararı verildiği, katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7.Ceza Dairesi’nin 16.04.2012 tarih, 2012/24797 esas, 2013/9189 karar sayılı ilamıyla “Dava konusu iddianamede Boğaziçi Kanunu 18/1.maddesine muhalefet ve 5237 sayılı TCK.nun 184/1.maddesinde düzenlenen İmar Kirliliğine neden olmak suçlarından dava açılmış olmakla.

Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/13 Esas sayılı dosyasında Boğaziçi Kanununa Muhalefet suçu için tefrik kararı verilerek ardından görevsizlik kararı ile Beykoz 2. Sulh Ceza Mahkemesine gönderildiği, yargılamaya ise sadece İmar Kirliliğine neden olmak suçundan devam edildiği, Boğaziçi Kanununa muhalefet suçundan bu nedenle yargılamaya devam edilerek esastan bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,” şeklindeki gerekçeyle bozma kararı verildiği,

bu suretle, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan devam eden davayla, aynı nitelikteki eylemi nedeniyle 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa muhalefet suçundan açılan diğer dava arasında, fiili ve hukuki bağlantı mevcut olup, sanığın eyleminin TCK’nın 44.maddesi kapsamında fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenlerle yargılamalarının birlikte görülerek, delillerin bir bütünlük içinde değerlendirilmesinde yarar bulunmasına karşın yazılı şekilde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,