Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1326 K.2019/8228

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle, 106/1-2. cümle ve 123/1. maddeleri uyarınca tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kamu davası açıldığı, bu tarihte iddianame anlatımına göre TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan tehdit eyleminin ve CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma eyleminin uzlaşma kapsamında olmaması, kovuşturma aşamasında ise;

sanığın TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla aynı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın 26/09/2016 tarihli talimat duruşmasındaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, CMK'nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

c) Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,