Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1623 K.2019/6794

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tutanağında imzaları bulunan tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla dinlemeleri ve tüm dosya kapsamının bir bütün halinde tartışılıp değerlendirilmesinden sonra iddianameye konu edilen eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin her türlü şüpheden uzak, kesin delillere dayalı olarak ortaya konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın katılan ...’nin yüzüne karşı, müştekiler ... ve ...’in gıyabında hakaret ettiği iddiasıyla açılan davaya ilişkin, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca, gıyapta hakaret suçunun en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesinin gerekmesi karşısında, 02/04/2012 tarihli tutanakta imzası bulunan mümzilerin tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve sonucuna göre hakaret suçunda ihtilat unsurunun oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle sanığın cezasında TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması,

b- Sanığın tehdit eylemlerinin bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru niteliğinde olduğu gözetilmeden ayrıca tehdit suçundan hüküm kurulması,

c- TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, sanığın acil servis cerrahi servisinde yattığı sırada gerçekleştirdiği kabul edilen hakaret eyleminde aleniyetin ne şekilde oluştuğu belirlenmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hükmolunan cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

d- Hakaret suçundan TCK’nın 125/3-a, 125/4. madde ve fıkraları uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası belirlendikten sonra hükmün devamında TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca sanığın 365 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

e- Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak gösterilen İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/297 esas, 2008/122 sayılı kararıyla verilen hapis cezasının infaz tarihinin araştırılarak sonucuna göre değerlendirme yapılabileceğinin dikkate alınmaması ve sanık hakkında her bir suç yönünden kurulan hükümde tekerrür uygulaması yapılması gerektiği düşünülmeden yalnızca görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezasına ilişkin TCK’nın 58. maddesinin tatbik edilmesi,