Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1658 K.2019/6749

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müşteki hakkında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 30/10/2013 tarihli adli raporda, alın ve çene bölgesinde düzgün sınırlı cilt kesisinin olduğu stüre edildiği, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında, müştekinin yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığının tespit edilebilmesi için, olaydan 6 ay sonra tedavi evrakları ile birlikte muayene edilerek sonuca göre TCK'nın 265/5. maddesi uyarınca kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca kasten yaralama suçundan kamu davası açılarak bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanması gerektiği gözetilmeden bu hususta rapor aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Sanığın eylemini otomobil ile müştekiye çarpmak sureti ile gerçekleştirmesine rağmen TCK’nın 6/1-f maddesi de dikkate alınarak hakkında TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması, nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesi gereğince "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “Sanığın tekerrüre esas olmasa da daha önceden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu ve denetim süresi içinde bu suçu işlediği göz önünde bulundurularak” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Karardan sonra yürürlüğe giren 28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,