Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/190 K.2019/5432

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığa adli sicil kaydının okunmuş olması ve gerekçeli kararın müşteki ...'e tebliğ edilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bu hususlarla ilgili bozma görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında müşteki ...'e karşı hakaret suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Beraat hükmünün gerekçesine ilişkin olmayan temyizde, sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 (geçici 2.) ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanık ...'in tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık hakkında mağdur ... ve müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında, birden fazla suçtan hükümlülüğü içeren ilamdaki hangi cezanın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca ilamdaki en ağır cezayı içeren hükümlülüğün infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı hakaret suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa isnat olunan hakaret eyleminin, TCK'nın 125/1. maddesi kapsamında takibi şikayete bağlı olduğu ve mağdurun 25/02/2014 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanığa, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,