Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2081 K.2017/4447

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.12.2015 gün ve 2015/506(E) ve 2015/897 (K) sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 19.09.2016 gün ve 2016/3731 esas, 2016/14461 sayılı kararıyla TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunlukları yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet savcılığının 15.03.2017 tarih 2017/14226 sayılı yazısı ile “Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilerek verilen ilk hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilip Yargıtay 4. Ceza Dairesince lehe bozulmasından sonra, 5 ay hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği “ gerekçesi ile itiraz etmesi üzerine dosya dairemize gönderilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin 19.09.2016 gün ve 2016/3731 esas, 2016/14461 sayılı kararının görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün KALDIRILMASINA,

İzmir 8. Asliye Mahkemesince verilen 10.12.2015 gün ve 2015/506 (E) ve 2015/897 (K) sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yerel Mahkemece verilen 24.12.2007 tarih ve 2006/427 E. 2007/906K sayılı ilk ilam ile, sanığın TCK'nın 265/1/, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, bu karara karşı sanık lehine müdafi tarafından yapılan temyiz istemi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.03.2010 tarihli kararıyla hükmün bozulduğu, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada, sanık hakkındaki hükmün CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

denetim süresinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan bu hükmün aynen açıklanarak sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği olayda, sanık hakkındaki 24.12.2007 tarihli ilk kararda adli para cezasına karar verilmiş olması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi de gözetilerek sonuç cezanın adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,