Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2138 K.2018/2675

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi ...’nin 25/03/2016 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...’nin davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1- İddianame içeriği, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; olaya bizzat şahit olan tanıkların karşılıklı hakaret edildiğini duymadıklarını beyan etmeleri ve tanık...’ün sanığın müştekiye yönelik hakaretini duyduğunu belirtmesi ile sanığın hakaret suçunu alenen işlediğinin anlaşılması karşısında; sanığın TCK.nın 125/1 ve 125/4 maddesinde düzenlenen alenen hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile, TCK.nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

2- TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan ve somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, tehdit suçundan hüküm kurulurken cezanın alt sınırdan verildiğinin belirtilmesine karşın; sanığın TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca en üst sınır olan 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişkiye yol açılması,