Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2345 K.2019/4701

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın polis memurunun kendisini hırpaladığına yönelik anlatımı ve sanıktaki yaralanmanın doktor raporu ile doğrulanması, “benim paramı çaldınız” şeklinde beyanda bulunan sanığın cüzdanının daha sonra araç içerisinde bulunması karşısında, olayın oluş şoku içerisinde bir vakayı dile getiren sanığın hakaret kastının ne şekilde oluştuğu ve savunmasına neden itibar edilmediği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,