Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2537 K.2019/5589

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, dosya kapsamı ve olay tutanağına göre, sanığın, ayağını kırdığını düşündüğü babasını acil servise getirdiği ve görevlilerden sedye istediği,

sedye verilmediğinden ve kendisi ile ilgilenilmediğinden bahisle bağırarak acil serviste görevli katılan doktora hitaben "babasının tedavisini yapmayacak doktorun ve hemşirenin anasını avradını sinkaf edeyim" şeklinde hakaret ettiği eyleminde, sanığın direnme suçunu nasıl işlediği, cebir ve tehdit unsurlarının kendisi yönünden nasıl oluştuğu, denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, yetersiz gerekçelerle hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,