Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2552 K.2019/4230

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" ilkesine uyulmadan ve aynı Kanunun 61. maddesindeki ölçütlere ne surette uyulduğu yönünde yeterli kanuni gerekçe gösterilmeden, sanık hakkındaki temel özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt sınırdan, orantısız biçimde uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi,

2) Sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerine ilişkin TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması sırasında gerekçe belirtilmeksizin ½ olanında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, temel ceza maddesinin TCK'nın 125/3-a yerine 125/1. maddesi olarak gösterilmesi,

4) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,