Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2562 K.2019/16982

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Olay tutanağı ve görevli polis memuru katılanların beyanlarında; kavga ihbarı üzerine olay yerine intikal ettiklerinde kimlik sorgulaması amacıyla ekip otosuna bindirmek istedikleri...’ın ekip aracına bindirilmesine engel olmak için müdahale eden sanığın, katılan ...’a eliyle vurmak suretiyle cebir eyleminde bulunarak direnme eylemini gerçekleştirdiğinin anlatılması, katılan ...’e yönelik cebir ve tehdit eyleminden bahsedilmemesi karşısında; polis memurlarına karşı yaralama eyleminde bulunduğu biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,