KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2017/2632 E., 2019/7354 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık ...’ya yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret ile sanık ...’ya yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
a) Sanık ... hakkında, hakaret suçunu aleni olan yerde işlemesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
b) TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesinin, infaz evresinde resen gözetilebileceği,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanık ...’a yükletilen hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise, sanık müdafisinin temyiz isteğinin vekalet ücretine hasredildiği belirlenerek yapılan incelemede;
CMK'nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. madde ve fıkraları uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2017/2632, K. 2019/7354, 11 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama