Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2734 K.2019/3348

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay bozma ilamı öncesi verilen ilk kararda, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5 ay hapis cezasına, mala zarar verme suçundan ise 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği ve kararın sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle lehe bozulduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olacak şekilde her iki suçtan fazla ceza tayini,

2- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki "fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi" çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, "sanığın sabıkalı ve suça eğilimli kişilik özellikleri'' şeklindeki yetersiz gerekçeyle, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak fazla belirlenmesi,

3- Sanık hakkında mala zarar verme suçunda, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sırasında duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin; konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarında, TCK’nın 51. maddesine göre yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,