Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2909 K.2019/5869

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, 11/02/2014 tarihli celsede tefhim edilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK'nın 79/1.b, 62/1. ve 52. maddeleri uygulanarak netice ceza 2 yıl 11 ay hapis 500 gün karşılığı 10.000 TL adli para cezası olarak hatalı belirlendiği halde, gerekçeli kararda TCK'nın 79/1.b, 62/1. ve 52. maddeleri gereğince netice ceza 3 yıl 1 ay 15 gün hapis 500 gün karşılığı 10.000 TL adli para cezası olarak yazılmak suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,