Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/361 K.2018/8340

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık Yavuz Kardeş hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirildiği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... Bağ’ın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerine ilişkin kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerle, birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Seçenekli yaptırım öngören hakaret suçunda, hapis cezasının tercih edilme gerekçesinin belirtilmemesi,

3- Yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek hakkında takdiri indirim uygulanan sanığın, suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu dikkate alınmadan, CMK'nın 231 ve TCK’nın 50, 51. maddelerinin uygulanma koşulları usulüne uygun olarak tartışılıp değerlendirilmeden ve sanığın davranışlarının olumsuz olarak nitelendirilmesine dayanak oluşturan nedenler denetime olanak verecek biçimde gerekçeye yansıtılmadan "sabıkalı oluşu, kişilik özellikleri, sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluştuğundan" biçimindeki kanuni ve dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçeyle TCK’nın 50, 51. maddeleri ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,