Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/3633 K.2019/9610

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2010 tarih 2009/590 esas ve 2010/24 sayılı kararı ile göçmen kaçakçılığı suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2014 tarih 2013/54 Esas ve 2014/22 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden 22/04/2014 tarihli yazı ile ihbarda bulunulması üzerine hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de,

Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2014 tarih 2013/54 esas ve 2014/22 sayılı kararı yönünden UYAP sisteminden yapılan sorgulamada Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/06/2018 tarih 2015/9192 Esas ve 2018/7307 Karar sayılı ilamı ile “Sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, savunmasında bildirdiği "... mahallesi, ... 2. sokak No:15 .../..." adresine tebliğe çıkartılmadan "... mahallesi, ...

2. Sokak No:15 ./... " adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatın bila ikmal dönmesi üzerine MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığının anlaşıldığı, sanığa gerekçeli kararın bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliği ile kararın sanık tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine” karar verildiğinin,

dolayısıyla ihbara konu Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2014 tarih 2013/54 Esas ve 2014/22 sayılı kararı kesinleşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklandığının anlaşılması karşısında; dava konusu suçla ile ilgili olarak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,

b) CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, suça sürüklenen çocuğun duruşmaya çağrılması,

varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde duruşma açılmaksızın karar verilmesi,

c) Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,