Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/3700 K.2019/8910

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, müştekiler tarafından darp edildiğine ve kendisine hakaret edildiğine dair savunması, temyize gelmeyen sanıkların doğrular nitelikteki beyanları ve sanığa ait adli muayene raporu göz önüne alındığında, olayın çıkış nedeni ile gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2-) Suçun, saldırı amacıyla yapılmış olmamakla birlikte fiilen bu amaçla kullanılmaya elverişli masanın müştekilere doğru savrulması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca cezada arttırım yapılmaması,