Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/4307 K.2019/8097

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, dosya kapsamı ve olay tutanağına göre, düğünde çıkan kavga sırasında ekip aracına alınmak istenen temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nin müştekilerin üzerine yürüyerek yumrukla vurmak suretiyle müştekileri darp ettikleri, müştekilerin biber gazı kullanarak temyiz dışı sanıkları etkisiz hale getirip ekip otosuna bindirmek istemeleri üzerine,

sanıklar ... ve ...'ın “buradan kimseyi alamazsanız” şeklinde sözlerle polis memuru müştekilerin görevlerini yapmalarını engelledikleri şeklinde kabul edilen eylemlerinde, sanıkların direnme suçunu nasıl işledikleri, cebir ve tehdit unsurlarının kendileri yönünden nasıl oluştuğu, denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, yetersiz gerekçelerle haklarında mahkumiyet kararı verilmesi,