Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/4459 K.2019/9830

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı gözönüne alınmalıdır.

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, Yerel Mahkemece sanığın eyleminin; yaralıyı hastaneye götürmek isteyen katılan ambulans şoförünün görevini yapmasını arbede çıkartarak engellediği şeklinde kabul edilmesi ve katılanı darp edenin sanık olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın söz konusu eyleminin cebir veya tehdit niteliğinde olmadığı ve direnme suçunun unsurlarını taşımadığı anlaşıldığından; görevi yaptırmamak için direnme suçunun ne şekilde gerçekleştirdiği açıklanıp tartışılmadan, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın direnme eylemini birden fazla kişiyle birlikte işlediği kabul edilmesine karşın, hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,