Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/4489 K.2019/9043

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve TCK'nın 223/9. maddesi hükmü göz önüne alındığında, incelemeye konu somut olayda, müştekinin "Eşimin esasında bize bakmama gibi bir kastı olduğunu zannetmiyorum, doğruyu söylemek durumundayım küfür ediyor, tehdit ediyor, ancak elinden geldiği kadar imkanı ölçüsünde bakmaya çalışıyor" şeklindeki beyanı karşısında, sanığa yükletilen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu oluşturan unsurların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

a) Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali eylemine ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b) Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında sanığın kendisini tehdit ettiğine dair tutarlı beyanları ve tarafların müşterek çocukları ...'nın soruşturma evresindeki beyanında olay günü babasının annesine "Beni şikayet ettin ya bir daha eve zor gelirsin ... gibi sözler söyledi" şeklindeki beyanı karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,