Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/4795 K.2017/12694

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olan 17/09/2009 tarihinden itibaren denetim süresi içinde dava zamanaşımın durduğu, denetim süresi içinde yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Mahkemenin 2007/454 esas sayılı dosyasında 01.11.2007 tarihinde verilen ilk mahkumiyet kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.03.2010 tarihli 2010/3762 Esas, 2010/3538 Karar sayılı ilamı ile bozulması sonrasında Mahkemenin 2010/470 Esas numarasına kaydedilen dosyada 15.06.2010 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş olup, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04/02/2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresinde 16.02.2012 tarihinde yeni suçun işlendiği ve bu suçtan mahkumiyetinin kesinleştiği,

16.02/2012 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sanık hakkında kurulan ilk mahkumiyet karar tarihi olan 01.11.2007 tarihi ile temyiz incelemesine konu ikinci mahkumiyet karar tarihi olan 13.04.2017 tarihi arasında, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir neden bulunmadığı,