KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2017/4799 E., 2019/9681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından,müşteki ...’un tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan,müştekiler ..., ..., ...’ye yönelik ceza belirlenirken, uygulanan kanun maddesine göre takdir edilen hapis cezalarının, kararda açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hükümler kurulması,
2- Sanıkların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret edip ve darp ettikleri kabul edilen olayda, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. maddesi, kasten yaralama eylemleri nedeniyle de aynı Kanunun 29. maddesindeki haksız tahrik hükmü uygulanması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2017/4799, K. 2019/9681, 23 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama