Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/4901 K.2019/9446

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A) Sanık ...’e yükletilen tehdit eylemine ilişkin yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık ...’e yüklenen hakaret ve tehdit eylemlerine gelince, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle ve 125/2. maddeleri uyarınca tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, bu tarihte TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan tehdit eyleminin ve CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca sanığa yüklenen hakaret eyleminin uzlaşma kapsamında olmadığı, kovuşturma aşamasında ise, sanığın katılan ...’a yönelik tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmiş olması karşısında; sanığa yükletilen katılana yönelik tehdit ve hakaret suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,