Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/493 K.2019/3926

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğine ilişkin savunması ve mağdurun soyut nitelikteki beyanları karşısında, olaya ilişkin bilgisi olup hazırlık aşamasında beyanına başvurulan tanık Filiz Kaya'nın mahkemece beyanı alınmaksızın, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- TCK'nın 227/2. maddesi uyarınca hapis cezasının yanı sıra adli para cezası yaptırımına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mağdur ve tanık anlatımında sanığın fuhuş için cebir ve tehditte bulunduğuna ilişkin anlatım bulunmadığı halde, yetersiz gerekçe ile verilen cezanın TCK'nın 227/4. maddesi uyarınca artırılması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,