Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5144 K.2019/12102

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille ve birden fazla kişi ile gerçekleştirmesine karşın, TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması yerinde değilse de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanığın ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki onama düşüncesine uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanığın hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık tarafından söylendiği kabul edilen hakaret ifadelerinin, müştekileri hedef alarak söylenmediğinin anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan hakaret suçundan beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,