KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2017/5490 E., 2019/10578 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
1- Hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hakaret, kişilerin huzur sükununu bozma ve tehdit suçlarından dava açıldığı her ne kadar sanığın hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemi uzlaşma kapsamında olup, soruşturma aşamasında uzlaşma teklifi yapılmış ise de, TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olması,
Mahkemece tehdit suçundan TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca hüküm kurulduğunun anlaşılması ve bu durumda sanığa yüklenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2017/5490, K. 2019/10578, 13 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama