Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5517 K.2019/10236

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın kollukta alınan savunmasında; ...’a ait eve müşteriyi ve dışarıda olan mağdur ...’ı çağırdığını, ...’ın Gez mahallesindeki evinde müşterinin kendisini istemediğini, ... ile de ilişkiye giremediğini, Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan savunmasında; ...’ın arkadaşı olduğunu ve yüklü borcu bulunması sebebiyle ...’ın evine giderek başka kişilerle birlikte olarak para kazanmak ve bu surette ...’ın borcunu kapatmak üzere eylemlerinin bulunduğunu, bunun dışında başkasını pazarlamak ya da fuhuş atfedilecek eylemlerinin bulunmadığını beyan ettiği, mağdur ...’ın kollukta alınan beyanında;

sanığın kendisini arayarak Kars’tan müşteri geleceği hususunda bilgi vermesi üzerine grup ilişki için davetini kabul ettiğini, sanık ve kendisinin bu müşteri ile ilişkiye girdiğini, müşterinin para vermemesi üzerine kızdığını, kendisinin ilişkiye girmek için tuttuğu ikametinin bulunduğunu ifade ettiği somut olayda, sanığın olay günü mağdur ile fuhuş yapmasına aracılık ettiği iddia olunan ...’nun tanık sıfatıyla beyanının alınarak sanığın mağdurun fuhuş eylemine ne şekilde aracılık ettiğine, fuhuş eylemini nerede gerçekleştirdiklerine dair görgü ve bilgisine de başvurulmadığının anlaşılması karşısında;

suç tarihinde sanığın mağduru arayarak Kars ilinden cinsel birliktelik yaşamak amacıyla müşteri geleceğini söylerek kendisini de grup cinsel ilişki için eve çağırdığı, mağdurun sanığın evine giderek gelen müşteri ile cinsel birliktelik yaşadıkları biçiminde mahkemece kabul edilen eyleminde.

CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller ile hangi beyana neden itibar edildiği Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Mahkumiyet hükmüne esas alınan soruşturma evraklarının aslı veya onaylı örneği getirtilmeden onaysız fotokopi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle CMK'nın 169. ve 209/1. maddelerine aykırı davranılması,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,