Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5522 K.2019/11086

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ... hakkında mağdur ... ... ve kimlikleri belirlenemeyen bayanlara yönelik fuhuş eylemleri nedeniyle iki kez açılan kamu davasında, sanığın ... dışındaki fuhuş eylemine ilişkin hüküm kurulmadığı görülmüş ise de zamanaşımı süresince hüküm kurulabileceği değerlendirilmekle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A) Sanık ... hakkında mağdureler ..., ..., ...’ye karşı yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurlara yönelik fuhuş suçunu işlemesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK’nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

CMK'nın 115/3 maddesi yollaması ile 113/1-b maddesi gereğince sanık ... tarafından ödenen 15.000 TL güvence parasının CMK'nın 115/3 ve 113/1-b maddeleri uyarınca kullanılmasına ve fazlasının sanığa iadesi yerine yazılı şekilde hazineye irad kaydına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hükümlerden "Sanık ... tarafından Terme Mal Müdürlüğüne yatırılan 15.000 TL nakti kefaletin CMK 115/2 maddesi gereğince Devlet Hazinesine gelir kaydına" cümlesinin çıkarılarak, yerine ''sanık ... tarafından ödenen 15.000 TL güvence parasının CMK'nın 115/3 ve 113/1-b maddeleri uyarınca kullanılmasına ve fazlasının sanığa iadesine'' ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında mağdureler ..., ..., ...’ya yönelik, sanıklar ... ve ... hakkında mağdure ...’ye yönelik fuhuş suçundan kurulan hükümlerin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanıkların aşamalardaki atılı suçlamayı kabul etmediklerine dair savunmaları, mağdureler ile tanıkların beyanlarında sanıkların isnad edilen suça karıştığına, mağdurların sanıkların kendilerine müşteri bulduğuna ve sanıklara kazandıkları paradan pay verdiklerine veya sanıklara ait iş yerini sanıkların bilgisi dahilinde fuhuş yapmak için kullandıklarına dair herhangi bir anlatımda bulunmamaları karşısında; tüm dosya kapsamından sanık ...’nun mağdurlar ..., ..., ...’yı, sanık ...’in mağdure ...’yi fuhuşa teşvik ettiğine, bunun yolunu kolaylaştırdığına ya da yer temin ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanıkların beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanık ...’in mağdure ...’ye yönelik fuhuş eylemi nedeniyle iddianamede TCK’nın 227/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 227/2. maddesi uygulanarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağı ortadan kalkmış olması,