Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5644 K.2019/11276

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mukaddes Dinçer'in sanık ... tarafından zorla alıkonulduğunun iddia edilmesi üzerine alınan arama kararına istinaden görevli memurlarca sanığın evine gidilip, sanığın görevli polis ve jandarmalara "o kızı bu evden kimse alamaz, tüm Develi beni sinkaf etse, ister savcı değil Cumhurbaşkını olsa o kızı kimse bu evden alamaz, defolun gidin lan evimden, bana bakın polis jandarma dinlemem eğer o babama bir şey olsun hepinizi tek tek gebertmezsem bana da ... demesinler, defolun gidin lan evimden" şeklinde sözler söylemek biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, katılan ve müştekilerin görevini yapmasını engellemek amacını taşıdığından,

sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK’nın 265/1, 43/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek tehdit suçlarından hüküm kurulması,

2- Hakaret suçunda temel ceza belirlenirken doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince uygulamaya başlanıp arttırımların bu madde üzerinden yapılması yerine, aynı Kanunun 125/1. maddesiyle uygulamaya başlanıp, anılan madde üzerinden TCK 125/4 ve 43 maddeleri uygulandıktan sonra sonuç cezanın TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3- Sanığın mağdur ...’a yönelik sözleri haricindeki ifadelerin hakaret içeriği taşımaması karşısında sanığın ... haricindeki görevlilere karşı ne şekilde hakarette bulunduğu karar gerekçesinde açıklanmaksızın yetersiz gerekçe ile hakaret suçu nedeniyle tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması