Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5687 K.2019/10415

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25/10/2018 tarihli 2018/4-394 Esas ve 2018/478 sayılı Kararında belirtildiği üzere; 6763 sayılı Yasa değişikliğinden önce de uzlaştırma kapsamında olan TCK’nın 106/1-2. cümlesi ve 125/1. maddesinde düzenlenen tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin olarak usulüne uygun yerine getirilmiş olan uzlaştırma işlemlerinin yenilenmesinin gerekmediğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan geçmiş mahkumiyet hükmünün, taksirli yaralama suçuna ilişkin olmasına rağmen TCK’nın 58/4. maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43. maddesi uygulanırken yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 3 ay 3 gün yerine 3 ay 4 gün hapis cezası ve tehdit suçundan kurulan hükümde ise sonuç cezanın 1 ay yerine 1 ay 1 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3- TCK’nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,