Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/577 K.2019/4350

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanığın güttüğü amaç ve saiki" gibi maddedeki ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezalarda alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,

2- Sanığın, müşteki infaz koruma memuru ...’nun kendisine hakaret ettiği ve diğer müştekilerle birlikte kendisini yaraladıklarına ilişkin savunmasının adli raporla doğrulanması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında yaralama ve tehdit suçu yönünden TCK'nın 29, hakaret suçu yönünden de aynı Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,